Het heft in hoeven

Elke ochtend loop ik naar de wei aan de overkant van de Artistresidency. Daar staan drie blonde Charolais koeien. Overdag zijn ze sloom, ‘s avonds duwen ze tegen elkaar en kijken naar de poes van de buren die op een muis jaagt. Ze krijgen krachtvoer van de boer, een emmer vol. Als ik kom, springen ze weg maar als de boer met zijn emmer komt staan ze meteen aan het hek. Één koe wordt steeds weggeduwd door de grotere koe. Ze kan alleen maar gras eten want bij het krachtvoer mag ze niet komen.

De boer, een gebronsde fransman in knalgeel mouwloos hemd, vertelt me, als ik hem vraag over de koeien: “Die grote, die heeft al twee keer gekalfd. Dat waren niet zulke goeie kalveren want ze waren te pittig van karakter, niet dociel genoeg. De moeder heeft ook een té sterke wil, daarom gaat ze volgende week weg”. Weg? “Ja, naar de slacht. Dat geeft die andere koe de ruimte”. Nou heb ik gisteren nog een heerlijk filetje verorberd dus sentimenteel gedoe is niet op zn plaats. Maar wat was er gebeurd als de pittige koeien niet steeds voor de slacht waren geselecteerd? Dan hadden de pittige karaktervolle koeien het heft in hoeven genomen en zag onze wereld er totaal anders uit. Le Maupas, 6 september 2021

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *